Lorategiak hormetan gora, berdea hirian...

Jardín Vertical de la Caixa Forum de Madrid

Los jardines verticales, paredes de cultivo que aprovechan al máximo el espacio, aportándole una gran cuota de verde a nuestras grises ciudades. Podríamos incluso catalogarlos como jardines hidropónicos, ya que las plantas reciben muchas veces los nutrientes a través de sales agregadas al agua de riego, e incluso bacterias que ayudan a las plantas a metabolizar impurezas, o periódicas dosis de químicos para controlar plagas y hongos. Las estructuras, metálicas o de madera, que sostienen las plantas generalmente incluyen dos paredes de fibra de vidrio que en el medio contienen algún tipo de sustrato (por ejemplo fibra de coco o lana de roca, e incluso perlita y arlita) para que las raíces tengan donde enraizar. Se ubican estratégicamente a unos centímetros de las paredes, para que estas no se humedezcan y para que las plantas puedan respirar, llegando algunas estructuras a incorporar sistemas de circulación de aire.

Un jardín vertical de orquídeas

Especímenes de lo más variados pueden vivir alegremente en estos jardines, convirtiendo a las paredes en estructuras vivas, que mutan mes a mes. Algunos de los más comunes son helechos, musgo y arbustos y hierbas varias, aunque la realidad es que las plantas elegidas siempre deben estar de acuerdo con el clima y las características generales del lugar.
Los ejemplos “naturales” de los jardines verticales pueden encontrarse en todas partes del globo (sólo hay que pensar en algún acantilado o barranco lleno de plantas) y el hombre, como siempre, no hace más que reproducir lo que la madre naturaleza tan sabiamente enseña, ayudado por la gran variedad de tecnologías y materiales que existen.

  

Muchos de estos trabajos pueden considerarse verdaderas obras de arte “verde o eco”, las cuales además, tienen múltiples beneficios: como dijimos más arriba, permiten aprovechar el espacio y aportarle una buena cuota de verde a los edificios (refrescando consiguientemente las paredes y el interior), además del hecho de que economizan el agua, ya que esta, al circular por dentro de las paredes es menos evaporable que cuando se riega horizontalmente.

Pabtrick Blanc

La mente brillante que empezó a pensar en este tipo de jardines se llama Patrick Blanc, un excéntrico francés que creó el sistema para realizarlos y luego lo patentó con su nombre. Patrick es doctor en botánica y con sus técnicas revolucionó una buena parte de la arquitectura y el paisajismo. Hay obras suyas por todo el mundo: Francia, India, Japón, Estados Unidos y Tailandia , sólo para dar un ejemplo. En su país fue condecorado Caballero de la Orden de las Artes y además recibió una medalla de oro de la Academia de Arquitectura. Su obra surgió de la observación de la flora del soto bosque tropical, y el primer lugar en donde aplicó toda su creatividad fue su propia casa.

Hoy por hoy existe una gran variedad de sistemas de jardinería vertical, dependiendo del lugar en donde se los quiera instalar, del espacio y obviamente del presupuesto disponible. Muchos muros verticales se ubican dentro de los edificios, aportando vida y calidez a los ambientes, siempre teniendo en cuenta que al colocar las plantas hay que tener la mirada puesta en el largo plazo. No se debería volver a intervenirlas, por lo que tienen que ser longevas y tolerar medianamente bien las condiciones adversas. Los muros, en las palabras del mismo Patrick, deben ser “autónomos”.

 Sistema Elt. Elevated Landscape Technologies.

Elt es un sistema modular fabricado de HDPE 100% reciclado de paneles de de 20″x20″x2.5″ que contienen litones que sostienen el sustrato y las plantas. En su página web hay recomendaciones de especies vegetales y un manual de plantación

Sistema G-Sky. Modular

Otro sistema modular, es un panel de 12×12″ de polipropileno montado sobresoportes de acero. Viene preplantado con el sustrato apropiado, filtro de malla y 13 plantas por panel. Se puede puede cubrir una superficie creando un patron con paneles de distintas especies como un bitmap.
  
Hormigón vegetal

La vegetación crece en los poros del hormigón que se humedece con un sistema de tuberías y aspersores vistos,  se espera que las plantas cubran el hormigón en su totalidad.

Sistema Technal

Se trata de un sistema en 3 capas:La capa interior es una malla de aluminio donde se alojan unas losetas de sustrato vegetal y semilla.La capa intermedia está constituida por unos parámetros deslizantes, con estructura de aluminio y nylon, que son capaces de almacenar agua en su base para el crecimiento de plantas trepadoras.La capa externa es la que controla y modula las condiciones térmicas del invernadero, así como el flujo del aire y su humedad. La conforman un entramado simple de lamas basculantes de policarbonato en masa, sobre un bastidor de aluminio. 



Sistema G-Sky. Green wall containers

Otro sistema integral de G-sky que incluye enrejados y plantadores.

Informazio gehiago: http://www.urbanarbolismo.es/blog/?p=155

Hipotesiak eskematizatzen...

Lekurako egokiak izan daitezkeen hipotesiak landu dira, baina honek ez du esan nahi hauek bakarrik egon daitezkeenik. Izan ere, beste hipotesi batzuek hauen eskema antzekoa izan dezakete.

Esaterako, brocante gunearen hipotesiak, artisten hipotesiaren eskema oso antzekoa izango luke.

Azken eskeman ikus daitekeen moduan posible da hipotesi ezberdinak eskema bakar batean biltzea, nahiz eta programa apur bat konplexuagoa sortzen den; betiere, errazagoa da elkarrekin zerikusi edo loturaren bat badute. 

Tigrea eta Dordoka, Errusiar Mendia Alemanian

Wanheim hirian kokatua, Diusburgo Alemanian, Tigrea eta Dordoka - Mendi Magikoa, altzairuzko eta zinkezko egitura erraldoi bat da, errusiar mendi bat bezalakoa da, baina oinez bertatik ibil daitekeen desberdintasunarekin .

Ulrich Genth eta Heike Mutter egileen esanetan, mendiaren izenak tigrearen azelerazioa eta abiadura handia irudikatzen ditu, baina bisitariak dordokaren martxan ibili behar du bertatik.

 Nahiz eta urrundik badirudien mendi magikoa oinezkoentzako guztiz egokitua dagoela, badaude tarte batzuk oinez zeharkatu ezin direnak, segurtasunaren eta osasunaren erregulazioen ondorioz. Tarte hauek bisitari kuriosoren batentzat tentazio izan daitezke...

Gure txoritokiko ibilbidea, aldi berean txoritokiko espazio ezberdinak banatuko dituena, egiteko honen antzeko egitura arin bat erabili dezakegu agian...

BAT, Bizikidetzarako Arkitektura Topaketak

Zer ekarpen egin dezakegu arkitekturatik gizarte bidezkoago eta askeago bat lortzeko? Herritarrek eta arkitektoek nola egin dezakegu elkarlana elkarbizitzarako eremuen plangintza eta (berr)eraikitzea egiteko? Diseinatu eta eraiki al daiteke hiria partekatutako sormenaren logikarekin? Zer zeregin izan dezake arteak horrelako prozesuetan? Zer egin dezakegu hirien garapenerako hipertokiko ekintzen bidez?

Galdera horiei eta beste askori erantzuten saiatzen da BAT. Gogoeta eta ekoizpena elkarlanean eta taldean egiteko tokiak sortzearen beharra aztertzen du, modu horretan gure mundu hondatu honetan beste aukera batzuk aurkitzeko, bizikidetzarako eremuak planifikatuz eta (berr)eraikiz.

Zertan datza?

Programa teoriko-praktiko bat da BAT. Arkitektoen, hirigileen eta hiri-aktibatzaileen lanari eremu bizigarriagoak (berr)eraikitzen lagunduko duten tresnak eta proiektuak bilatzearen aldetik begiratzen dio. Ibilbide honetan, esperientziak eta praktikak hibridatu eta aldatu egiten dira bidean diseinatzaileekin, artistekin, soziologoekin, garapenerako elkarlanerako eta komunitateko lanaren eragileekin eta abarrekin topo egiten dutenean, hiriari buruz ikuspegi y partekatutako esperientziak sortzen baitira.

Nori zuzenduta dago?

Programa honen helburua praktika hauetako batzuk herritar guztiei (erre)produzitzea eta hurbiltzea da; batez ere eraikuntzan eta hirien garapenean interesa duten horiei: arkitektoak, hiri-aktibatzaileak, soziologoak, antropologoak, artistak, kazetariak, ekintzaileak, garatzaileak, kulturako eragileak, irakasleak eta abar. Hiria guztiona da eta guztioi dagokigu eraikitako eremuak eta hiriko ingurumena hobetzen eta babesten parte hartzea.

Tacheles etxea

Tacheles kultur zentroa, Berlin erdidunean dagoena, urtetako borrokaren ostean derrigortutako subastara irtengo da azkenean.

Okupa etxe bat izaten hasi zena, erakusketa originalen, kontzertuen eta kafetegien leku bihurtu da.

Berlingo harresiaren erortzearen ondoren, gobernuak eraikina eraistea erabaki zuen, bigarren mundu gerran izandako bonbardaketen ondorioz ruina egoeran geratu baitzen. Artista gazte talde batek, mundu guztitik zetozenak, aurre hartu zion eraisteari eta eraikinean sartu ziren. Artistek 1998an bertan 10 urtez egoteko baimena sinatu zuten, beren kontura eraikina konpontzearen eta mantentzearen truke.

Kunsthaus Tacheles-eko patioa artista bitxien tailer inprobisatua da, bertan lantzen eta erakusten dituzte beren lanak aire librean saltzeko.

Etxeak 30 estudio ditu barnean, eta mundu uztiko margolari, eskultore, bitxigile eta musikariek erabateko sorkuntza askatasunaz gozatzen zuten; beraiek erabakitzen zuten ateak irekita edo pribatuan lan egin.

 Eraikina publikoari irekita dago eta beraz, eraikin guztia erakusketa areto bat dela esan daiteke.

Txoritokiaren lehen ideiak

Txoritokia ez da zooa balitz bezala planteatzen, txorien erreabilitazio espazio bezala baizik. Txorien bizitzako etapa edo garai  baten moduan ulertzen da eta ez azken etapa moduan. Biolentzia hori baztertu nahi da eta istripuren bat  izandako txoriei beste aukera bat eman nahian zainduko dira egunen batean askatzeko helburuarekin. Txoritokiaren barnean espazio desberdinak sortuko dira pausoka gabeziaren arabera, zaintzeko beharrizanen arabera, sailkatua, ospitala bailitzan. Grua bera erabiliko da osasunzentru gisa, beterinarioarentzat, langileentazat, zauri larriak dituzten animalientzat… Gruatik at, baina sareen barne betiere, indarrak berreskuratzeko espazio desberdinak egongo dira.

Txoritokiak 4 atal zurruntasunaren arabera  bereiziak:

                                       1- HORMA -> Egitura zurruna

                                       2- GRUA -> Egitura erdi zurruna

                                       3- IBILBIDEA -> Egitura arina

                                       4- ITXITURA -> Armiarma sarea
 

Abiarioaren ideia nagusia ibilbidea da. Bata, txoritokiaren kanpoaldekoa, harresiaren inguruan goazela (Marsellaren eta txoritokiaren ikuspegia), goiko gaztelua helmuga duena. Bertan, Marsellako ikuspegi orokorraz gain txoritokiaren ikuspegia  ere garrantzitsua izango da. Bestea, txoritokiaren barrualdeko ibilbidea izango da, eta honek berak bereizten ditu zaintzeko beharrizanen araberako txorientzako esparruak. Grua izango da bi ibilbide hauek lotuko dituen elementua, eta beraz, egitura elementu garrantzitsua izateaz gain, konexio lana ere egingo du. Gainera, egun dagoen altuera desberdintasun handiaren ondoriozko irisgarritasun arazoak konpontzen da gruaren bidez, goiko eta beheko aldea zuzenean komunikatzen baititu.

Barrualdeko espazio batzuk airean, zintzilikatuta egongo dira, beste batzuk hormetan itsatsita eta beste batzuk uretan, txori mota eta hauen eritasunaren arabera.

Zein da etorkizuneko arkitektura?

Dokumentalaren laburpena:     

Dokumental osoa:
http://www.rtve.es/alacarta/videos/tres14/tres14-cual-arquitectura-del-futuro/968474