BAT, Bizikidetzarako Arkitektura Topaketak

Zer ekarpen egin dezakegu arkitekturatik gizarte bidezkoago eta askeago bat lortzeko? Herritarrek eta arkitektoek nola egin dezakegu elkarlana elkarbizitzarako eremuen plangintza eta (berr)eraikitzea egiteko? Diseinatu eta eraiki al daiteke hiria partekatutako sormenaren logikarekin? Zer zeregin izan dezake arteak horrelako prozesuetan? Zer egin dezakegu hirien garapenerako hipertokiko ekintzen bidez?

Galdera horiei eta beste askori erantzuten saiatzen da BAT. Gogoeta eta ekoizpena elkarlanean eta taldean egiteko tokiak sortzearen beharra aztertzen du, modu horretan gure mundu hondatu honetan beste aukera batzuk aurkitzeko, bizikidetzarako eremuak planifikatuz eta (berr)eraikiz.

Zertan datza?

Programa teoriko-praktiko bat da BAT. Arkitektoen, hirigileen eta hiri-aktibatzaileen lanari eremu bizigarriagoak (berr)eraikitzen lagunduko duten tresnak eta proiektuak bilatzearen aldetik begiratzen dio. Ibilbide honetan, esperientziak eta praktikak hibridatu eta aldatu egiten dira bidean diseinatzaileekin, artistekin, soziologoekin, garapenerako elkarlanerako eta komunitateko lanaren eragileekin eta abarrekin topo egiten dutenean, hiriari buruz ikuspegi y partekatutako esperientziak sortzen baitira.

Nori zuzenduta dago?

Programa honen helburua praktika hauetako batzuk herritar guztiei (erre)produzitzea eta hurbiltzea da; batez ere eraikuntzan eta hirien garapenean interesa duten horiei: arkitektoak, hiri-aktibatzaileak, soziologoak, antropologoak, artistak, kazetariak, ekintzaileak, garatzaileak, kulturako eragileak, irakasleak eta abar. Hiria guztiona da eta guztioi dagokigu eraikitako eremuak eta hiriko ingurumena hobetzen eta babesten parte hartzea.

Tacheles etxea

Tacheles kultur zentroa, Berlin erdidunean dagoena, urtetako borrokaren ostean derrigortutako subastara irtengo da azkenean.

Okupa etxe bat izaten hasi zena, erakusketa originalen, kontzertuen eta kafetegien leku bihurtu da.

Berlingo harresiaren erortzearen ondoren, gobernuak eraikina eraistea erabaki zuen, bigarren mundu gerran izandako bonbardaketen ondorioz ruina egoeran geratu baitzen. Artista gazte talde batek, mundu guztitik zetozenak, aurre hartu zion eraisteari eta eraikinean sartu ziren. Artistek 1998an bertan 10 urtez egoteko baimena sinatu zuten, beren kontura eraikina konpontzearen eta mantentzearen truke.

Kunsthaus Tacheles-eko patioa artista bitxien tailer inprobisatua da, bertan lantzen eta erakusten dituzte beren lanak aire librean saltzeko.

Etxeak 30 estudio ditu barnean, eta mundu uztiko margolari, eskultore, bitxigile eta musikariek erabateko sorkuntza askatasunaz gozatzen zuten; beraiek erabakitzen zuten ateak irekita edo pribatuan lan egin.

 Eraikina publikoari irekita dago eta beraz, eraikin guztia erakusketa areto bat dela esan daiteke.

Txoritokiaren lehen ideiak

Txoritokia ez da zooa balitz bezala planteatzen, txorien erreabilitazio espazio bezala baizik. Txorien bizitzako etapa edo garai  baten moduan ulertzen da eta ez azken etapa moduan. Biolentzia hori baztertu nahi da eta istripuren bat  izandako txoriei beste aukera bat eman nahian zainduko dira egunen batean askatzeko helburuarekin. Txoritokiaren barnean espazio desberdinak sortuko dira pausoka gabeziaren arabera, zaintzeko beharrizanen arabera, sailkatua, ospitala bailitzan. Grua bera erabiliko da osasunzentru gisa, beterinarioarentzat, langileentazat, zauri larriak dituzten animalientzat… Gruatik at, baina sareen barne betiere, indarrak berreskuratzeko espazio desberdinak egongo dira.

Txoritokiak 4 atal zurruntasunaren arabera  bereiziak:

                                       1- HORMA -> Egitura zurruna

                                       2- GRUA -> Egitura erdi zurruna

                                       3- IBILBIDEA -> Egitura arina

                                       4- ITXITURA -> Armiarma sarea
 

Abiarioaren ideia nagusia ibilbidea da. Bata, txoritokiaren kanpoaldekoa, harresiaren inguruan goazela (Marsellaren eta txoritokiaren ikuspegia), goiko gaztelua helmuga duena. Bertan, Marsellako ikuspegi orokorraz gain txoritokiaren ikuspegia  ere garrantzitsua izango da. Bestea, txoritokiaren barrualdeko ibilbidea izango da, eta honek berak bereizten ditu zaintzeko beharrizanen araberako txorientzako esparruak. Grua izango da bi ibilbide hauek lotuko dituen elementua, eta beraz, egitura elementu garrantzitsua izateaz gain, konexio lana ere egingo du. Gainera, egun dagoen altuera desberdintasun handiaren ondoriozko irisgarritasun arazoak konpontzen da gruaren bidez, goiko eta beheko aldea zuzenean komunikatzen baititu.

Barrualdeko espazio batzuk airean, zintzilikatuta egongo dira, beste batzuk hormetan itsatsita eta beste batzuk uretan, txori mota eta hauen eritasunaren arabera.

Zein da etorkizuneko arkitektura?

Dokumentalaren laburpena:     

Dokumental osoa:
http://www.rtve.es/alacarta/videos/tres14/tres14-cual-arquitectura-del-futuro/968474

KaleHabitat, Matia kaleko bideoa

ENTREGATUTAKO LAMINA

Lamina osoa

Zatika

Azalpen orokorrak

Lotura eta espazioen proportzioak

Plano orokorrak eta garapenaren eskema

Eraikuntza xehetasuna

Maketa betea hustutzen...

Ikuspegi orokorrak

FATHER and DAUGTHER laburmetraia...

Tamalez, sarritan, ez gara daukagunaz ohartzen daukagun hori galtzen dugun arte, eta galtzen dugunean itzuliko ote den itxaropena mantentzen dugu, nahiz eta jakin itxaropen hori guztiz ezinezkoa, gertaezina dela.
Zorionez, guztiak ez dira ezinezkoak. Zerbaiten ilusioa edo itxaropena izaten da aurrera jarraitzeko gogoa ematen diguna, goizean ohetik jaikiarazten gaituena, nahiz eta bidea gogorra izan borrokatzeko indarra ematen diguna. Ilusio edo helbururik gabe, etorkizuna beltza.

Laburmetrai honetan, maite den pertsona bat galtzeak dakarrena irudikatzen da, kasu honetan, itzuliko ote den itxaropena mantentzen du neskak. Beste askotan bezalaxe, itxaropen horrek badu erlazio bat itsasoarekin. Itsasoa, mugagabea, jarraia, homogeneoa, hutsa...izanik, begi askoren arreta puntua izaten da, hausnarketarako lekua. Zain gauden hori edo nahi dugun hori emango ote digun ustea edo itxaropena, puntu txiki bat urrunean ikusi eta guregana etorriko ote den itxaropena; bizkarrean ukitu bat sentitu, atzera begiratu eta desio dugun hori ikusteko itxaropena.

Laburmetrai hau ikustean, neurri batean identifikatua sentitu naiz, niri ere itsasoak kendu baitzidan gertuko norbait, baina nik ez daukat inongo itxaropenik kendutako hura itzuliko didana. Badakit ezinezkoa dela, eta gauza ezinezkoekin amestea gogoko ez dudanez, haren galera sentimendua txikitzeko erremedioa beti gogoan edukitzea dela uste dut; pertsona bat ahaztea baita benetan hura galtzea.